“வேண்டாம்பா. நீ கெளம்பு. 

நான் போய்க்கிறேன்...” என்றாள் அம்மா.என்றாலும் சேது இறங்கி அவளுடைய பையை எடுத்துக் கொண்டான்.பை என்று அவளுக்கு என்ன பெரிதாக இருந்து விட்டது? நாலு புடவை, ஜாக்கெட், பிரஷ், கண்ணாடி, விபூதி பொட்டலம் அவ்வளவுதான்.அவளுக்கென்று அதிகமான உடைமைகள் கிடையாது, தன்னைத் தவிர.சேது சிறிது குற்ற உணர்ச்சியில் தவித்தான்.

அம்மாவைக்  கொண்டு வந்து ஹோமில் விடுவதே ஒரு உறுத்தலாக இருந்தது என்றாலும், வேறு வழி இல்லை.அம்மாவுக்கும் சுகன்யாவுக்கும் ஒத்துப் போகவில்லை.“உங்க அம்மாவுக்கு என் பொண்ணு என்ன வேலைக்காரியா?” என்று கேட்டார் மாமனார்.

அம்மாவுக்கு இடது காலில் எலும்பு முறிவு ஏற்பட்டு ஆபரேஷன் ஆகி, காலைச் சிறிது சாய்த்து, சாய்த்துதான் நடப்பாள்.அவளால் வேலைகளைச் செய்ய முடியாது என்றாலும், அவளும் தன்னால் முடிந்த வரை இத்தனை வருடங்கள் உழைத்து விட்டாள்.“முதியோர் இல்லத்திற்கு போம்மா...” என்றதுமே அதை எதிர்பார்த்து இருந்தவள் போல் சரி என்று சொல்லிவிட்டாள்.

சுகன்யாவின் அலட்சியமும் , இரண்டு பக்கமும் பேச முடியாமல் சேது தவிப்பதையும் அம்மா பார்த்துக் கொண்டுதானே இருக்கிறாள்.

“கொஞ்சம் அமைதியா இரு சுகன்யா...”  என்றபிறகும் சுகன்யா குமுறிக்கொண்டே இருந்தாள். இத்தனைக்கும் சேதுவுக்கு மாசத்திற்கு இரண்டு லட்சத்திற்கு மேல் சம்பளம். சுகன்யாவும் அதே ஐடியில் வேலை பார்க்கிறாள். பணத்திற்கு குறைச்சல் இல்லை. என்றாலும் அம்மாவுக்குத் தருவதில் ஆதங்கம்.

“என்ன சொன்னார்?”“ஒண்ணும் சொல்லல...”“அவங்க கோவத்துல இருப்பாங்க. இருக்கட்டும். நமக்குன்னு ஒரு வாழ்க்கை இருக்கு. அத நாம அனுபவிக்கவேண்டாமா? அத புரிஞ்சுகிட்டு இவங்க நடக்கணும்...” என்ற சுகன்யா “நைட் வீட்ல டிபன் வேண்டாம். 

ஹோட்டலுக்குப் போலாம்...” என்றாள்.சுகன்யாவுக்கு ஹோட்டலில் சென்று சாப்பிடுவது மிகவும் பிடிக்கும். ஹோட்டலில் அவள் சொன்ன ஆர்டர் பார்த்து வியப்பாகத்தான் இருந்தது. ஆடம்பரமான வாழ்க்கை சுகன்யாவுக்கு. அந்த வாழ்க்கைக்குள் அம்மா நுழைய முடியவில்லை. அம்மா நுழைவதை சுகன்யாவும் விரும்பவில்லை.

இந்த மாதிரி பெண்கள் எல்லாம் தங்கள் ஆடம்பரத்துக்கு ஒத்து வரும் குடும்பத்தில்தான் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும். சேது படித்திருக்கிறான். இரண்டு லட்சத்திற்கு மேல் சம்பளம். இன்னும் சிறிது காலத்தில் யுஎஸ் கிளம்பி விடுவான் என்று திட்டம் போட்டு அவள் அப்பா சேதுவைப் பிடித்தார்.அம்மாவும் எந்த கண்டிஷனும் போடவில்லை. 

நல்ல பெண்ணாக இருந்தால் போதும் என்றாள். திருமணத்தின்போதே அம்மாவை அலட்சியப்படுத்த ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.  அம்மா தூரமாகத்தான்  நின்றிருந்தாள். அவள் சாப்பிட்டாளா தூங்கினாளா என்று எதுவும் கேட்க முடியவில்லை சேதுவால். அவனைச் சுற்றி மாமனாரின் ஆடம்பர கும்பல் அலட்டிக்கொண்டு ஆடிக் கொண்டிருந்தது.சேதுவும் அதில் மயங்கி விழுந்து விட்டான் என்பதுதான் உண்மை.

“சர்வர் டிப்ஸ் வைக்க வேண்டாமா?” 

“இன்றைக்குத்தான் என்னுடைய ஆனந்தம் எல்லாம் பறிபோனது” என்றான் சேது.“என்ன சொல்றீங்க?”“அம்மாவுடைய வருமானத்தில் நான் கணக்கு போட்டேன். 

படிச்சேன். என்னுடைய தேவைகளை நிறைவேற்றிக்கிட்டேன். ஆனால், நான் அவளுக்கு இடைஞ்சலா இருக்கேன்னு அம்மா என்னை அனாதை இல்லத்தில் விடவில்லை. தன்னுடைய இரத்தத்தை உருக்கி என்னைப் படிக்கவச்சு என்னை இந்த நிலைமைக்கு கொண்டு வந்து இருக்கா. அவ பணத்தை நான் செலவு பண்ணேன். ஆனா, பெற்ற பிள்ளையான எம் பணத்துல வாழறதுக்கு அவளுக்கு உரிமை இல்லாமப் போச்சு பாத்தியா?” -  சேது.