இந்த விஷயத்தை அழுத்தம்திருத்தமாக மனதில் பதிய வைப்பது நல்லது.மொழிப் போராட்டம் என்பதும், மொழிக்காகக் குரல் கொடுப்பது என்பதும் தமிழ்நாட்டில் மட்டுமல்ல உலக அளவில் பல நாடுகளிலும் நடந்திருக்கிறது. 

ஆக, இது சர்வதேச பிரச்னை. உலகளவில் தத்தம் மொழிக்காக குரல் கொடுப்பது ஆதிக்கத்துக்கு எதிரான வடிவமாக இருந்திருக்கிறது; இருக்கிறது.எல்லா மொழிப் போராட்டத்தின் ஆணிவேரும் ஒன்றுதான். 

‘வலுக்கட்டாயமாக பிற மொழிகளை எங்கள் மீது திணிக்காதீர்கள்’!உதாரணமாக இருநூற்று ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஒருவர் கிறிஸ்துவப் பாதிரியாராக வேண்டுமென்றால் லத்தீன் மொழியில்தான் பைபிளைப் படிக்க வேண்டும் என்ற விதிமுறை இருந்தது.

அப்படிப்பட்ட காலத்தில் இங்கிலாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த ஜான் விக்ளிப் என்பவர், ‘எனது தாய்மொழியான ஆங்கிலத்தில்தான் பைபிளைப் படிப்பேன்; லத்தீன் மொழியில் படிக்க மாட்டேன்’ என்று குரல் கொடுத்தார். 

இதனால் அன்றைய இங்கிலாந்தின் சட்டதிட்டத்தின்படி சாட்டையால் பலமுறை அடிக்கப்பட்டார். இதனால் நோய் முற்றி மரணமடைந்தார்.

அதேபோல் செக்கோஸ்லோவியா நாட்டில் ‘பைபிளை லத்தீன் மொழியில் படிக்க மாட்டேன்; என்னுடைய தாய்மொழியான செக் மொழியில்தான் படிப்பேன்; லத்தீன் மொழியில் படித்தால்தான் கர்த்தருடைய அருள் கிடைக்குமென்றால் அத்தகைய கர்த்தருடைய அருளே எனக்குத் தேவையில்லை’ என்று முழக்கமிட்டார் ஜான்கஸ்.

இப்படி சொன்னதால் அவர் உயிருடன் எரிக்கப்பட்டார். ஆனால், இன்று ஆண்டுதோறும் அவர் பிறந்தநாளை ‘செக்’ மொழிக்காக உயிர்விட்ட தியாகியின் பிறந்தநாள்’ என்று அரசாங்கமே போற்றி வருகிறது.

ஏனெனில் இந்தி மொழியை தமிழகம் எக்காலத்திலும் எதிர்த்ததேயில்லை. மாறாக இந்தி திணிப்பைதான் வீறுகொண்டு எதிர்த்து வருகிறது. அதன் வழியாக இந்திய மாநிலங்கள் அனைத்துக்கும் முன்னுதாரணமாக தமிழகம் திகழ்கிறது.

இன்று இந்தியாவிலுள்ள அனைத்து மாநிலங்களிலும் தத்தம் தாய்மொழிக்காக அம்மக்கள் குரல் கொடுத்து வருகிறார்கள் என்றால் அதற்குக் காரணம் தமிழ்நாடுதான்.இப்படி ஒட்டுமொத்த தேசத்துக்கே எடுத்துக்காட்டாகத் திகழும் தமிழ்நாட்டில் இந்தி எதிர்ப்பு போர் என்பது கிட்டத்தட்ட 85 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான வரலாறு கொண்டது.

இந்த சரித்திரத்தை நாம் ஒவ்வொருவரும் நினைவுகூர வேண்டும். மனதில் பதிய வைக்க வேண்டும். ஏனெனில் உலகம் முழுக்கவே அறிவியல் தொழில்நுட்பம் முதல் சகல துறைகளையும் அவரவர் தாய்மொழியில் கற்க வேண்டும் என்ற குரல் ஓங்கி ஒலித்து வருகிறது. தன் தாய்மொழியை சீராட்டி வளர்க்கும் தேசமே பொருளாதாரத்தில் வளரும் என்பது கண்கூடான உண்மை.

1938ல் அன்றைய சென்னை மாகாணம் (இன்றைய பெரும்பாலான தென்னிந்திய மாநிலங்கள்) என்றழைக்கப்பட்ட தமிழகம் உள்ளிட்ட பகுதியில் முதல்வராக இருந்த ராஜாஜி தலைமையிலான காங்கிரசால் இந்தி திணிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து முதன் முதலில் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் தொடங்கப்பட்டது. 

அன்றைய காலகட்டம் என்பது வெள்ளையரின் ஆட்சியதிகாரம் முடிவை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கின்ற காலக்கட்டம். இங்கிலாந்து ஆட்சியாளர்கள் தங்களின் மேற்பார்வையில் தேர்தல் நடத்திக் கொள்ள வழங்கிய அனுமதியின் பேரில் ஆட்சிக்கு வந்த காங்கிரசின் அன்றைய முதல்வர் ராஜாஜியால் முதன் முதலாக கட்டாய இந்தி திணிக்கப்பட்டது. 

முதன் முதல் இந்தி எதிர்ப்புக் கூட்டம் கரந்தைத் தமிழ்ச் சங்கத்திலே 1937ம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 27ல் நடைபெற்றது. மறுநாள் ஆகஸ்டு 28ம் தேதி திருவையாற்றிலே மிகப்பெரிய இந்தி எதிர்ப்பு ஊர்வலம் நடைபெற்றது. இந்த இரண்டு நிகழ்ச்சிகளும்தான் பின்னாட்களில் நடைபெற்ற இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்குக் கால்கோள் நாட்டிய நிகழ்ச்சிகளாகும்.

1938 ஜூன் மாதம் சென்னை ஆயிரம் விளக்குப் பகுதியில் நடைபெற்ற இந்தி எதிர்ப்புக் கண்டனக் கூட்டத்தில் பேசியதற்காக அண்ணா செப்டம்பர் மாதம் கைது செய்யப்பட்டு நான்கு மாதம் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப் பெற்றார். 

அரசியல் களத்தில் அண்ணா கைது செய்யப்பட்டது அதுதான் முதல்முறை. இதே ஆண்டு டிசம்பர் 8ம் தேதி தந்தை பெரியார் கைது செய்யப்பட்டு ஒன்றரை ஆண்டு சிறைத் தண்டனை பெற்றார். கர்நாடகத்தில் உள்ள பெல்லாரி சிறைச்சாலையில் அவர் அடைக்கப்பட்டார்.

நடராசன்  என்ற இளைஞர் சிறைக்கொடுமையின் காரணமாக 1939 ஜனவரி 15 அன்று உயிர்  நீத்தார். அவரையடுத்து தாளமுத்து என்ற இளைஞரும் சிறைக்கொடுமை தாங்காது 1939  மார்ச் 13ம் நாளன்று சிறைச்சாலையிலேயே இயற்கை எய்தினார்.

1939ம் ஆண்டு செப்டம்பர் முதல் தேதியன்று இரண்டாவது உலகப் போர் தொடங்கியது. செப்டம்பர் மூன்றாம் தேதி இங்கிலாந்து போர்ப் பிரகடனம் செய்தது. இந்தியாவுக்கு முழுமையான விடுதலை கொடுத்தாலன்றி இந்தியா, இங்கிலாந்தை ஆதரிக்க இயலாது என்று காங்கிரஸ் தீர்மானம் நிறைவேற்றிப் பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு அனுப்பியது. 

அதனால் இந்தியாவில் பல மாகாணங்களில் இருந்த காங்கிரஸ் அமைச்சரவை பதவி விலகியது. அதன்படி ராஜாஜி அமைச்சரவை 1939ம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 28ம் தேதி பதவி விலகியது. 

பின்னர் குறைந்தபட்ச மதிப்பெண்களைப் பிள்ளைகள் பெற்றாலே உயர்கல்விக்குத் தகுதி பெறுவர் என்றது இன்னமும் கொதிப்பை அதிகப்படுத்தியது. இதைக் கண்டித்து 1948ம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் மறைமலையடிகள் தலைமையில், தந்தை பெரியார் ஒரு பெரிய இந்தி எதிர்ப்பு கூட்டத்தைக் கூட்டினார். 

இதில் திரு.வி.க., பேரறிஞர் அண்ணா, ம.பொ.சிவஞானம் போன்றோர் கலந்து கொண்டனர். 1952ம் ஆண்டு வாக்கில் தமிழகத்தில் உள்ள மத்திய அரசின் அலுவலக பெயர் பலகைகளில் எல்லாம் இந்தி எழுத்து கட்டாயமாக்கப்பட்டது.

ஏற்கனவே  அரசியலமைபில் சொன்னபடி கேர் கமிஷன் அமைக்கப்பட்டது; இந்தியை எப்படி  முழுப் பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவரலாம் என அது பல்வேறு யோசனைகள் தந்தது.  அக்குழுவின் தென்னக மற்றும் வங்க உறுப்பினர்கள் எதிர்ப்பை பதிவு  செய்திருந்தனர். 

கோவிந்த் வல்லப பந்த் தலைமையில் இதை ஆராய ஒரு குழு  அமைக்கப்பட்டது.

தமிழகமே பற்றி எரிந்தது. ஆனாலும் அன்றைய தமிழக முதல்வராக இருந்த  பக்தவச்சலம் முரண்டு பிடித்தார். 

தமிழ் மக்களின் எழுச்சியை எதிர்கொள்ள முடியாமல் மாநில அமைச்சர்களாக இருந்த ஓ.வி.அளகேசன்  மற்றும் சுப்பிரமணியம் ஆகியோர் பதவி விலக அதை பிரதமர் லால் பகதூர் சாஸ்திரி  ஏற்றார். இந்த மூன்றாம் கட்ட இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் 55 பேர் இறந்தார்கள் என்று காவல்துறை தரப்பு கூறியது. ஆனால், 700க்கும் மேற்பட்டவர்கள் இறந்திருப்பார்கள் என்று தலைவர்களும் தமிழறிஞர்களும் கூறினார்கள்.

‘எம்மொழிக்கும் தமிழர்கள் எதிரி அல்ல; ஆனால், எங்கள் மொழியின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்த நினைத்தால் என்றும் எதிர்ப்போம்’ என்பதே மொழிப்போர் உணர்த்தும் பாடம்.